لافکادیو

قبل از هر چیز، فرا رسیدن عید سعید فطر را به همه ایرانیان تبریک میگم. انشاا.. که همه بتونن بعد از گذشت یکماه، تغییراتی رو در خودشون احساس کنن.

خدا را شکر میکنم که ماه رمضون امسال هم تونستم حداقل یک افطار رو با دوستان برم کولک. مثل همیشه خیلی خوش گذشت، جای اونهایی که نبودن خالی، مخصوصا دوست عزیزم بهزاد که به خاطر کسالتی که برای پدرش پیش اومد نتونست بیاد، انشاا.. که هر چه زودتر کسالت رفع بشه. از بیانات و راهنماییهای دوست عزیزم، آقای احسان ناصری هم بهره های فراوانی بردیم!!! و نهایتا این برنامه باعث شد که جمع کثیری از دوستان از جمله خودم، به جمع طرفداران بیشمار دکتر بپیوندیم.

این هم عکس حاضرین، باز هم میگم که جای همه اونهایی که نبودن خالی بود.

این عکس تا حدودی یادآور ضرب المثل"آسیاب به نوبته" است!!! این بار خودم دچار اصلاحات هندسی شدم!!!

آخرین افطار این ماه رو مهمون دانشکده بودیم، و جماعت هشتاد و یکی در اقلیت (و مظلومیت!!!) محض بودند!!! به هر حال داریم منقرض میشیم!!!

امیدوارم باز هم به زودی بتونم دوباره دوستان رو دور هم ببینم.