دروس آموخته

بعضیا خیلی بی سروصدا توی زندگی آدم میان و میرن، حتی فکرشم نمیکنی که بتونن تاثیری روی تو و زندگیت داشته باشن، جدی نمیگیریشون، در حالیکه میبینی جور دیگه ای شد...

کسی که میتونست یکی از بهترین دوستام باشه (و شاید هم واقعا بود)، مدتی پیش ازم خداحافظی کرد و رفت دنبال سرنوشتش جای دیگه ای... تلفن زد و با همون ادب و احترام همیشگی خداحافظی کرد، با بهترین آرزوها، و بهترین آرزوهای من هم بدرقه راهش شد. توی خداحافظیش هم درسی بهم داد برای باقی عمرم، اینجا مینویسم، تا یادگاری ازش بمونه، و شاید بدرد تو هم خورد.

بهش گفتم: هر چی بود، تجربه ای شد برای زندگیت.

گفت: آره، کلی صفحه جدید به دروس آموخته ام اضافه شد.

- دروس آموخته؟

- من یک فایل ورد دارم به اسم دروس آموخته، هر چی که از کسی یاد میگیرم و تجربه میکنم توش مینویسم. اینو از دوستم دکتر روزبهی یاد گرفتم. یک وبلاگ داره که دروس آموخته اش رو اونجا مینویسه.

- چقدری شده؟

- حدود 500-600 مگابایت...

- 500 مگابایت متن... خیلیه!

- همش متن نیست، عکس و صدا و ویدئو هم هست...

به یاد این دوست، اولین درس آموخته ام رو اینجا مینویسم:

به خاطر داشته باش، پشت خطوط قرمز هیچی نیست، اگه ازش بگذري ممکنه به هرجایی بری...

نظر

كي گفته بايد وبلاگ بخش نظرات داشته باشه؟ اصلا كي گفته كسي بايد تو اين مملكت نظر بده راجع به چيزي... تازه اونم نه هر چيزي، وبلاگ من! و پست هاي سرشار از معاني والا و آموزه هاي اخلاقي و  عرفاني و ساير مزخرفات پر طمتراقش (درست نوشتم اينو؟)!!!

اصلا كسي ... ميخوره نظر داشته باشه به وبلاگ من، مگه برادر و پدر خودت وبلاگ ندارن؟!!!

نظرات وبلاگم، به لطف عزيزان بلاگفا، به جايي كه نبايد (TM) رفت... در راستاي اين حركت بزرگ و انقلابي، مراتب تشكر و تقدير از اين دوستان زحمتكش تا بيخ، اعلام ميگردد.

پ.ن. باشد كه جبران كنيم...