لافکادیو

بعضیا خیلی بی سروصدا توی زندگی آدم میان و میرن، حتی فکرشم نمیکنی که بتونن تاثیری روی تو و زندگیت داشته باشن، جدی نمیگیریشون، در حالیکه میبینی جور دیگه ای شد...

کسی که میتونست یکی از بهترین دوستام باشه (و شاید هم واقعا بود)، مدتی پیش ازم خداحافظی کرد و رفت دنبال سرنوشتش جای دیگه ای... تلفن زد و با همون ادب و احترام همیشگی خداحافظی کرد، با بهترین آرزوها، و بهترین آرزوهای من هم بدرقه راهش شد. توی خداحافظیش هم درسی بهم داد برای باقی عمرم، اینجا مینویسم، تا یادگاری ازش بمونه، و شاید بدرد تو هم خورد.

بهش گفتم: هر چی بود، تجربه ای شد برای زندگیت.

گفت: آره، کلی صفحه جدید به دروس آموخته ام اضافه شد.

- دروس آموخته؟

- من یک فایل ورد دارم به اسم دروس آموخته، هر چی که از کسی یاد میگیرم و تجربه میکنم توش مینویسم. اینو از دوستم دکتر روزبهی یاد گرفتم. یک وبلاگ داره که دروس آموخته اش رو اونجا مینویسه.

- چقدری شده؟

- حدود 500-600 مگابایت...

- 500 مگابایت متن... خیلیه!

- همش متن نیست، عکس و صدا و ویدئو هم هست...

به یاد این دوست، اولین درس آموخته ام رو اینجا مینویسم:

به خاطر داشته باش، پشت خطوط قرمز هیچی نیست، اگه ازش بگذري ممکنه به هرجایی بری...